Συλλυπήθηκε ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος για τον θάνατο του Φιλαρέτου;

Ζελένσκι και Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Φωτογραφία: τύπου υπηρεσία του Κωνσταντινουπολιτικού Πατριαρχείου

Ο Ζελένσκι στην αναφορά του για την τελευταία του συνάντηση με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο έγραψε ότι εκείνος εξέφρασε συλλυπητήρια για τον θάνατο του Φιλαρέτου. Παράλληλα, ο Ντενισένκο αναφέρεται με τον τίτλο που χρησιμοποιείται στην ΠΕΟ: «Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος εξέφρασε συλλυπητήρια σε σχέση με τον θάνατο του Τιμητικού Πατριάρχη Κιέβου και πάσης Ρωσίας-Ουκρανίας Φιλαρέτου».
Πόσο πιθανή είναι αυτή η φράση;

Όλοι γνωρίζουμε ότι το καλύτερο «συλλυπητήριο» στην Εκκλησία είναι η προσωπική προσευχή. Ο ίδιος ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος το απέδειξε αυτό στην κηδεία στην Τιφλίδα του Γεωργιανού προκαθημένου. Όμως στην κηδεία του Φιλαρέτου δεν υπήρχε ούτε ένας ιεράρχης του Φαναρίου, συμπεριλαμβανομένου του επισκόπου Κομάνων Μιχαήλ, εξάρχου της Κωνσταντινουπολίτικης Εκκλησίας στο Κίεβο. Και μάλιστα εκείνος εμφανίζεται τακτικά στον Επιφάνιο σε συνηθισμένες καθημερινές λειτουργίες. Και ακριβώς γι' αυτό η επιδεικτική του απουσία από τον αποχαιρετισμό του Φιλαρέτου φαίνεται σαν άμεση απαγόρευση από την Κωνσταντινούπολη.

Άλλη μια λεπτομέρεια. Στην Κωνσταντινούπολη ποτέ δεν αναγνώρισαν τον Φιλάρετο ως πατριάρχη: ούτε αγιώτατο, ούτε τιμητικό, κανέναν. Γι' αυτό η φράση στην αναφορά της προεδρικής υπηρεσίας Τύπου φαίνεται απολύτως απίθανη.

Τέλος, στο δελτίο Τύπου για αυτή τη συνάντηση στον ιστότοπο του Κωνσταντινουπολίτικου Πατριαρχείου δεν υπάρχει ούτε μία λέξη για συλλυπητήρια.

Τι συνέβη λοιπόν; Φυσικά, στο ΟΠ δεν θα ψεύδονταν ευθέως, σίγουρα έγινε λόγος για τον Φιλάρετο. Αλλά η λογική υποδεικνύει: για τον θάνατο του Ντενισένκο μίλησε ο Ζελένσκι, και ο Βαρθολομαίος μπορεί το πολύ να έκανε συμπονετικά νεύματα. Και με βάση τέτοια νεύματα γράφτηκε αυτή η φράση. Αλλά γιατί χρειαζόταν καν;

Επειδή η απουσία ιεραρχών των Τοπικών Εκκλησιών από την κηδεία του ιδρυτή της «αυτοκέφαλης παγκοσμίως αναγνωρισμένης εκκλησίας» ήταν πολύ εμφανής. Χρειαζόταν μια μικρή αντικρίση.

Αν πέτυχε ή όχι – είναι ερώτημα. Αλλά στο ΟΠ τουλάχιστον προσπάθησαν.

Η εξουσία και τα κλειδιά της Λαύρας του Ποτσάεφ

Θαύμα στη Χερσώνα

Η Εκκλησία του λοστού και του γωνιακού τροχού: ένα ακόμη επεισόδιο

Τα νεύρα του Yelensky: γιατί η ΓΕΣΣ επιτίθεται στους δικηγόρους της ΟΕΚ

Οι σημερινές δίκες κατόπιν αγωγής της ΓΕΣΣ εναντίον της Μητρόπολης Κιέβου δεν εξελίσσονται καθόλου όπως θα ήθελε ο Yelensky.

Κατηγορία σε υπάλληλο της FSB και μια άβολη λεπτομέρεια της βιογραφίας του

Η δεκαετία της Πανουκρανικής Λιτανείας

Σήμερα κοιτάμε αυτά τα πλάνα με μικτά συναισθήματα: η Λαύρα αφαιρέθηκε, οι λιτανείες απαγορεύτηκαν ουσιαστικά, η Εκκλησία διώκεται.