Ζελένσκι και το χτύπημα στη Λαύρα: θλίψη για εξαγωγή;

Ζελένσκι στη Λαύρα. Φωτογραφία: υπηρεσία Τύπου του Ζελένσκι

Μετά το χτύπημα του ρωσικού drone στον Καθεδρικό Ναό της Κοιμήσεως, ο Ζελένσκι ήρθε αμέσως στη Λαύρα και υποσχέθηκε να αποκαταστήσει τον κατεστραμμένο ναό. Αποκάλεσε το συμβάν «βαρβαρότητα» και «ανοιχτή επίθεση στη χριστιανική κοινότητα».

Και εδώ προκύπτει κάποια απορία.

Ο Καθεδρικός Ναός της Κοιμήσεως, όπως και κάθε άλλος ναός, χτίστηκε για προσευχή. Από την άποψη της «χριστιανικής κοινότητας» δεν διαφέρει σε τίποτα από την πιο απλή εκκλησία σε κάποιο μακρινό χωριό. Και στις δύο περιπτώσεις τελείται η ίδια Θεία Λειτουργία και προσφέρεται η αναίμακτη Θυσία του Χριστού.

Σήμερα ο Ζελένσκι και η ηγεσία της Ουκρανίας κάνουν δυνατές δηλώσεις για το διεθνές κοινό και επιδεικτικά εκφράζουν θλίψη για την «καταστροφή του ιερού χώρου». Αλλά μόλις πριν από δύο χρόνια ο Ζελένσκι το ίδιο επιδεικτικά σιωπούσε, όταν υπό την προστασία της αστυνομίας οι δημοτικοί υπάλληλοι κατέστρεψαν άλλο ιερό χώρο – τη Μονή της Δεκάτης. Ναι, εκείνος ο ναός δεν αντιπροσώπευε τέτοια ιστορική και αρχιτεκτονική αξία όσο ο Καθεδρικός Ναός της Κοιμήσεως, αλλά για κάθε χριστιανό ήταν εξίσου αγαπητός. Και η περίπτωση της Δεκάτης δεν είναι εξαίρεση, αλλά σύστημα. Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Ζελένσκι στο Ιβάνο-Φρανκόβσκ κατέστρεψαν τον Ναό της Μεταμορφώσεως της ΟΠΕ, στο Λβιβ – τον Βλαδιμίρειο. Τώρα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ο ηγούμενος της εκκλησίας της Μεταμορφώσεως στο Κίεβο: και το δικό του ιερό χώρο απειλεί καταστροφή.

Και εδώ το ερώτημα: αν το χτύπημα των Ρώσων στον Καθεδρικό της Κοιμήσεως είναι, σύμφωνα με τα λόγια του Ζελένσκι, «βαρβαρότητα», τότε πώς να ονομάσουμε την καταστροφή των ναών της ΟΠΕ από τις αρχές της Ουκρανίας; Αυτό δεν είναι βαρβαρότητα; Αυτό είναι «διαφορετικό»;

Τα τελευταία χρόνια στους ναούς της Λαύρας γίνονται ροκ συναυλίες, γυρίσματα μαγειρικών εκπομπών, παραστάσεις λαϊκών χορευτικών συγκροτημάτων, κυβερνητικές συνδιαλέξεις και άλλες καθόλου μη πνευματικές εκδηλώσεις. Για κάποιο λόγο τότε κανείς δεν έλεγε ότι η Λαύρα είναι ιερός χώρος και όχι πολιτιστικό κέντρο ή αίθουσα συνεδρίων. Σήμερα ο Ζελένσκι ξαφνικά το θυμήθηκε. Γιατί; Νομίζω ότι όλοι γνωρίζουν την απάντηση: επειδή η Λαύρα είναι χριστιανικό κέντρο που το γνωρίζουν σε όλο τον κόσμο. Επειδή με αυτό το θέμα μπορεί κανείς να «δημιουργήσει» ισχυρό χάιπ.
Αναμφίβολα, το να πραγματοποιούνται επιθέσεις από τις οποίες καταστρέφονται ιεροί χώροι είναι έγκλημα. Αλλά αυτό το κάνει ο εχθρός. Όταν όμως τους ναούς κατέστρεφαν οι δικοί τους – ήταν πιο εύκολο για τους ενορίτες τους;

Θλίψη για εξαγωγή.

Πορτρέτο της «συνείδησης του έθνους»

ΠΕΟ στη Λαύρα: όταν «αντί για χορωδία τραγουδάει το μαγνητόφωνο»

Οι ενορίτες διώχθηκαν από τη Λαύρα, οι μοναχοί δεν επιτρέπεται να εισέλθουν στους ναούς. Αντ' αυτού υπάρχει μια χούφτα «μοναχών» της ΠΕΟ.

Η δολοφονία στο Σβιατοχίρσκ για την οποία δεν επιτρέπεται να μιλάμε

Η λογική υπαγορεύει ότι ο Ζελένσκι ενημερώθηκε για τη δολοφονία του μοναχού την ίδια μέρα.

Τραγωδία στη Λαύρα του Σβιατογκόρσκ: ομολογία πίστεως ή όχι;

Οι δολοφόνοι ήρθαν στο μοναστήρι και, ακούγοντας ως απάντηση «Δόξα στον Κύριο και Θεό μας», άρχισαν να σκοτώνουν. Σημαντικό είναι ότι στα θύματα δινόταν επιλογή: μπορούσαν να απαντήσουν «σωστά» και να αποφύγουν την εκτέλεση.

Τα «τέμνικ» για τη δολοφονία στο Σβιατοχίρσκ έχουν ήδη ξεκινήσει;

Στο «Εσπρέσο» ο τηλεθεατής καταλαβαίνει ότι δεν συνέβη τίποτα τρομερό και ότι οι μοναχοί του ΜΠ δεν αξίζουν και πολλής συμπόνιας.

Γιατί ο ραββίνος και ο έξαρχος παρακαλούν για διεφθαρμένους;

Ο ραββίνος και ο έξαρχος είναι πολύ έξυπνοι άνθρωποι και δεν μπορούν να μην καταλαβαίνουν ότι με τις πράξεις τους πλήττουν σοβαρά τη φήμη τους. Παρ' όλα αυτά, ήρθαν στο δικαστήριο. Γιατί;