Ζελένσκι και το χτύπημα στη Λαύρα: θλίψη για εξαγωγή;

Ζελένσκι στη Λαύρα. Φωτογραφία: υπηρεσία Τύπου του Ζελένσκι

Μετά το χτύπημα του ρωσικού drone στον Καθεδρικό Ναό της Κοιμήσεως, ο Ζελένσκι ήρθε αμέσως στη Λαύρα και υποσχέθηκε να αποκαταστήσει τον κατεστραμμένο ναό. Αποκάλεσε το συμβάν «βαρβαρότητα» και «ανοιχτή επίθεση στη χριστιανική κοινότητα».

Και εδώ προκύπτει κάποια απορία.

Ο Καθεδρικός Ναός της Κοιμήσεως, όπως και κάθε άλλος ναός, χτίστηκε για προσευχή. Από την άποψη της «χριστιανικής κοινότητας» δεν διαφέρει σε τίποτα από την πιο απλή εκκλησία σε κάποιο μακρινό χωριό. Και στις δύο περιπτώσεις τελείται η ίδια Θεία Λειτουργία και προσφέρεται η αναίμακτη Θυσία του Χριστού.

Σήμερα ο Ζελένσκι και η ηγεσία της Ουκρανίας κάνουν δυνατές δηλώσεις για το διεθνές κοινό και επιδεικτικά εκφράζουν θλίψη για την «καταστροφή του ιερού χώρου». Αλλά μόλις πριν από δύο χρόνια ο Ζελένσκι το ίδιο επιδεικτικά σιωπούσε, όταν υπό την προστασία της αστυνομίας οι δημοτικοί υπάλληλοι κατέστρεψαν άλλο ιερό χώρο – τη Μονή της Δεκάτης. Ναι, εκείνος ο ναός δεν αντιπροσώπευε τέτοια ιστορική και αρχιτεκτονική αξία όσο ο Καθεδρικός Ναός της Κοιμήσεως, αλλά για κάθε χριστιανό ήταν εξίσου αγαπητός. Και η περίπτωση της Δεκάτης δεν είναι εξαίρεση, αλλά σύστημα. Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Ζελένσκι στο Ιβάνο-Φρανκόβσκ κατέστρεψαν τον Ναό της Μεταμορφώσεως της ΟΠΕ, στο Λβιβ – τον Βλαδιμίρειο. Τώρα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ο ηγούμενος της εκκλησίας της Μεταμορφώσεως στο Κίεβο: και το δικό του ιερό χώρο απειλεί καταστροφή.

Και εδώ το ερώτημα: αν το χτύπημα των Ρώσων στον Καθεδρικό της Κοιμήσεως είναι, σύμφωνα με τα λόγια του Ζελένσκι, «βαρβαρότητα», τότε πώς να ονομάσουμε την καταστροφή των ναών της ΟΠΕ από τις αρχές της Ουκρανίας; Αυτό δεν είναι βαρβαρότητα; Αυτό είναι «διαφορετικό»;

Τα τελευταία χρόνια στους ναούς της Λαύρας γίνονται ροκ συναυλίες, γυρίσματα μαγειρικών εκπομπών, παραστάσεις λαϊκών χορευτικών συγκροτημάτων, κυβερνητικές συνδιαλέξεις και άλλες καθόλου μη πνευματικές εκδηλώσεις. Για κάποιο λόγο τότε κανείς δεν έλεγε ότι η Λαύρα είναι ιερός χώρος και όχι πολιτιστικό κέντρο ή αίθουσα συνεδρίων. Σήμερα ο Ζελένσκι ξαφνικά το θυμήθηκε. Γιατί; Νομίζω ότι όλοι γνωρίζουν την απάντηση: επειδή η Λαύρα είναι χριστιανικό κέντρο που το γνωρίζουν σε όλο τον κόσμο. Επειδή με αυτό το θέμα μπορεί κανείς να «δημιουργήσει» ισχυρό χάιπ.
Αναμφίβολα, το να πραγματοποιούνται επιθέσεις από τις οποίες καταστρέφονται ιεροί χώροι είναι έγκλημα. Αλλά αυτό το κάνει ο εχθρός. Όταν όμως τους ναούς κατέστρεφαν οι δικοί τους – ήταν πιο εύκολο για τους ενορίτες τους;

Θλίψη για εξαγωγή.

Η «μπουσοποίηση» του κλήρου: η συνηθισμένη γενοκτονία των Ορθοδόξων

Ο συνήγορος του διαβόλου

Παρατηρώντας τη ρητορική του Σεβτσούκ και των συναδέλφων του από το ΠΣΕκΘΟ, είναι δύσκολο να μην θυμηθεί κανείς την περίφημη ταινία με τον Αλ Πατσίνο και τον Κιάνου Ρίβς – εκείνη ακριβώς όπου ο ήρωας του Ρίβς υπηρετούσε ως συνήγορος του διαβόλου.

Η εξουσία «άνοιξε» τα Μακρινά Σπήλαια: ό,τι κι αν κάνουν – τα πράγματα δεν πάνε καλά

Η εξουσία με την ΟΕΥ προσπαθούν να δείξουν ότι τα πάντα γίνονται «εκκλησιαστικά», όχι χειρότερα από τους «μοσχοβίτες παπάδες». Αλλά το αποτέλεσμα είναι πάντα μια παρωδία με μπολσεβίκικη μυρωδιά.

Για τους μοναχούς του Αγίου Όρους στη «λειτουργία» του Ντουμένκο στη Λαύρα

Οι χορηγοί της ΟΕΥ χρηματοδότησαν την επίσκεψη ενός υπέροχου βυζαντινού χορού με επικεφαλής τον άρχοντα-πρωτοψάλτη του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Όταν σου απαγορεύουν να χτίσεις ναό, αυτή είναι η «ελευθερία της πίστης»;

Στο Νιτσεχόβκα οι αρχές σταμάτησαν παράνομα την ανέγερση ναού της UPC σε ιδιωτική γη.

Επιστράτευση κληρικών της ΟΕΚ: η εξουσία απλώς «εκκαθαρίζει» τους «μοσχοβίτες παπάδες»;

Στους κληρικούς της ΟΕΚ – σε αντίθεση με την ΟΕΚ, την ΟΥΓΚΚ, τους Εβραίους, τους μουσουλμάνους και τους ειδωλολάτρες – κανείς δεν δίνει αναβολή.