Ζελένσκι και το χτύπημα στη Λαύρα: θλίψη για εξαγωγή;

Ζελένσκι στη Λαύρα. Φωτογραφία: υπηρεσία Τύπου του Ζελένσκι

Μετά το χτύπημα του ρωσικού drone στον Καθεδρικό Ναό της Κοιμήσεως, ο Ζελένσκι ήρθε αμέσως στη Λαύρα και υποσχέθηκε να αποκαταστήσει τον κατεστραμμένο ναό. Αποκάλεσε το συμβάν «βαρβαρότητα» και «ανοιχτή επίθεση στη χριστιανική κοινότητα».

Και εδώ προκύπτει κάποια απορία.

Ο Καθεδρικός Ναός της Κοιμήσεως, όπως και κάθε άλλος ναός, χτίστηκε για προσευχή. Από την άποψη της «χριστιανικής κοινότητας» δεν διαφέρει σε τίποτα από την πιο απλή εκκλησία σε κάποιο μακρινό χωριό. Και στις δύο περιπτώσεις τελείται η ίδια Θεία Λειτουργία και προσφέρεται η αναίμακτη Θυσία του Χριστού.

Σήμερα ο Ζελένσκι και η ηγεσία της Ουκρανίας κάνουν δυνατές δηλώσεις για το διεθνές κοινό και επιδεικτικά εκφράζουν θλίψη για την «καταστροφή του ιερού χώρου». Αλλά μόλις πριν από δύο χρόνια ο Ζελένσκι το ίδιο επιδεικτικά σιωπούσε, όταν υπό την προστασία της αστυνομίας οι δημοτικοί υπάλληλοι κατέστρεψαν άλλο ιερό χώρο – τη Μονή της Δεκάτης. Ναι, εκείνος ο ναός δεν αντιπροσώπευε τέτοια ιστορική και αρχιτεκτονική αξία όσο ο Καθεδρικός Ναός της Κοιμήσεως, αλλά για κάθε χριστιανό ήταν εξίσου αγαπητός. Και η περίπτωση της Δεκάτης δεν είναι εξαίρεση, αλλά σύστημα. Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Ζελένσκι στο Ιβάνο-Φρανκόβσκ κατέστρεψαν τον Ναό της Μεταμορφώσεως της ΟΠΕ, στο Λβιβ – τον Βλαδιμίρειο. Τώρα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ο ηγούμενος της εκκλησίας της Μεταμορφώσεως στο Κίεβο: και το δικό του ιερό χώρο απειλεί καταστροφή.

Και εδώ το ερώτημα: αν το χτύπημα των Ρώσων στον Καθεδρικό της Κοιμήσεως είναι, σύμφωνα με τα λόγια του Ζελένσκι, «βαρβαρότητα», τότε πώς να ονομάσουμε την καταστροφή των ναών της ΟΠΕ από τις αρχές της Ουκρανίας; Αυτό δεν είναι βαρβαρότητα; Αυτό είναι «διαφορετικό»;

Τα τελευταία χρόνια στους ναούς της Λαύρας γίνονται ροκ συναυλίες, γυρίσματα μαγειρικών εκπομπών, παραστάσεις λαϊκών χορευτικών συγκροτημάτων, κυβερνητικές συνδιαλέξεις και άλλες καθόλου μη πνευματικές εκδηλώσεις. Για κάποιο λόγο τότε κανείς δεν έλεγε ότι η Λαύρα είναι ιερός χώρος και όχι πολιτιστικό κέντρο ή αίθουσα συνεδρίων. Σήμερα ο Ζελένσκι ξαφνικά το θυμήθηκε. Γιατί; Νομίζω ότι όλοι γνωρίζουν την απάντηση: επειδή η Λαύρα είναι χριστιανικό κέντρο που το γνωρίζουν σε όλο τον κόσμο. Επειδή με αυτό το θέμα μπορεί κανείς να «δημιουργήσει» ισχυρό χάιπ.
Αναμφίβολα, το να πραγματοποιούνται επιθέσεις από τις οποίες καταστρέφονται ιεροί χώροι είναι έγκλημα. Αλλά αυτό το κάνει ο εχθρός. Όταν όμως τους ναούς κατέστρεφαν οι δικοί τους – ήταν πιο εύκολο για τους ενορίτες τους;

Θλίψη για εξαγωγή.

Ζελένσκι και το χτύπημα στη Λαύρα: θλίψη για εξαγωγή;

Εάν η επίθεση των Ρώσων κατά της Κοιμήσεως είναι, σύμφωνα με τα λόγια του Ζελένσκι, «βαρβαρότητα», τότε πώς να ονομάσουμε την καταστροφή των ναών της ΟΠΕ από τις αρχές της Ουκρανίας; Αυτό δεν είναι βαρβαρότητα; Αυτό είναι «διαφορετικό»;

Πώς ο Επιφάνιος έγινε διάδοχος του «κατακτητή»

Στο σύστημα συντεταγμένων της ΠΕΟ ο Δεσπότης Ιωάννης ήταν η ζωντανή ενσάρκωση εκείνης ακριβώς της «πνευματικής κατοχής» της Ουκρανίας και της Κιέβο-Πετσέρσκα Λάβρα, με την οποία παλεύουν σήμερα τόσο ηρωικά.

Αυλικές ομολογίες της Ουκρανίας: συνείδηση ή ΛΟΑΤΚΙ+;

Οι «Μοσχοβίτες παπάδες» θα στιγματίζονται όχι μόνο για την άρνησή τους να μεταβούν στην ΠΕΥ, όχι μόνο για το ιουλιανό ημερολόγιο, αλλά και για την «ομοφοβία».

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος θεωρεί τους Ουκρανούς φορείς του «ρωσικού κόσμου»;

Ο Προκαθήμενος της Κωνσταντινουπολίτικης Εκκλησίας έφτασε στο Βίλνιους για να παρουσιάσει τον νεοδιορισθέντα έξαρχο της Λιθουανίας – τον επίσκοπο Ταμίσου Παναρέτο.

Μάθημα για τη σύγχρονη Εκκλησία από τα βάθη των αιώνων

Ο Λεόντιος στερούνταν παντελώς της επιθυμίας να είναι «δικός τους» για τις τοπικές αρχές και τους ετεροδόξους.

Για το πώς η Σύνοδος της ΟΠΕ στη Θεοφάνεια «μετατράπηκε σε ανάρμοστη συγκέντρωση»

Όλες οι προσβολές κατά της Συνόδου – ότι δήθεν ήταν «συγκέντρωση», «βρωμιά», «αφρός» και άλλα – δεν στηρίζονται σε κανόνες ούτε σε γεγονότα, αλλά μόνο στα συναισθήματα των συγγραφέων τους.