Χτύπημα στη Λαύρα: ποιες θα είναι οι συνέπειες;
Χτύπημα στον Καθεδρικό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου της Λαύρας. Φωτογραφία: ανοιχτές πηγές
Στις 15 Ιουνίου, ως αποτέλεσμα νυχτερινής επίθεσης της ΡΦ στο Κίεβο, συνέβη ένα γεγονός που προκάλεσε τεράστια απήχηση στον κόσμο: από το χτύπημα επλήγη ο Καθεδρικός Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου – ένα από τα κυριότερα ιερά της Ορθοδοξίας.
Ακολούθησαν ήδη πολυάριθμες δηλώσεις από διάφορα πρόσωπα και οργανισμούς. Στη ΡΦ και στην Ουκρανία διαφωνούν για το ποιος είναι άμεσα υπεύθυνος για αυτή την τραγωδία. Οι Ρώσοι ισχυρίζονται ότι στον ναό έπεσε δήθεν ελαττωματικός πύραυλος της ουκρανικής αντιαεροπορικής άμυνας, ενώ οι αρχές της Ουκρανίας δηλώνουν ότι επρόκειτο για σκόπιμο χτύπημα από μη επανδρωμένο αεροσκάφος τύπου «Γκεράν». Αντίστοιχα, οι σχολιαστές χωρίστηκαν, όπως συνήθως, σε δύο στρατόπεδα και κατηγορούν ο ένας τον άλλον με σφοδρότητα.
Διαφωνούν και οι θρησκευτικοί ηγέτες. Ο Βικάριος του Πατριάρχη, Αρχιεπίσκοπος Σάββας (Τουτούνοφ), θεωρεί ότι για το χτύπημα στη Λαύρα ευθύνεται «ο λαός που εκουσίως αρνήθηκε το ρωσικό όνομα και την ορθόδοξη πίστη». Ότι η πυρκαγιά στην οροφή του Καθεδρικού Ναού της Κοιμήσεως είναι η ίδια φωτιά που έκαιγε στον Οίκο των Συνδικάτων της Οδησσού, και ότι αυτή «θα κατακαίει την Ουκρανία ως αντίποινα για τη σκληρότητα, την αδιαφορία, τη δειλία και την προδοσία».
Οι αρχές και οι «πατριώτες» της Ουκρανίας, που επί χρόνια αποκαλούσαν τη Λαύρα «προπύργιο του ρωσικού κόσμου», ξαφνικά θυμήθηκαν ότι πρόκειται για χριστιανικό ιερό. Τα μέλη του Πανουκρανικού Συμβουλίου Εκκλησιών και Θρησκευτικών Οργανώσεων (ВСЦиРО) βλέπουν στο χτύπημα κατά της Λαύρας αφορμή να απαιτήσουν από τους δυτικούς εταίρους να ενισχύσουν την κυρωτική πίεση στη ΡΦ. Το ίδιο απαιτεί και η ηγεσία της χώρας, η οποία έχει ήδη επιδείξει φωτογραφίες του φλεγόμενου καθεδρικού ναού στον Τραμπ και τον Ρούμπιο. Ο καθένας χρησιμοποιεί αυτό το γεγονός ως ευκαιρία για να προωθήσει το αφήγημα που τον συμφέρει, ενώ πολλοί που αυτοαποκαλούνται χριστιανοί καλούν σε «εκδίκηση». Ένα από τα «ορθόδοξα» κανάλια στο Telegram της Ουκρανίας έφτασε στο σημείο να καλέσει τις αρχές να καταστρέψουν τον «στρατιωτικό» Καθεδρικό Ναό της Αναστάσεως στη Μόσχα.
Και κανείς δεν λέει ότι το χτύπημα στη Λαύρα, στον κλήρο της Θεοτόκου, αποτελεί υπέρβαση κάθε ορίου του παραλόγου, όταν ο πόλεμος, έχοντας ήδη καταστρέψει εκατοντάδες ορθόδοξους ναούς, έφτασε στην ίδια την καρδιά της Ορθοδοξίας μας. Τι θα ακολουθήσει; Πύραυλος στα σπήλαια; Καταστροφή των λειψάνων των Οσίων; Τι πρέπει να συμβεί για να πουν όλοι ανεξαιρέτως: «Αρκετά!»;
Και στην Ουκρανία και στη Ρωσία βλέπουν το τέλος του πολέμου σε μια «δίκαιη ειρήνη». Αλλά για όλους αυτή η «δικαιοσύνη» είναι διαφορετική, διότι βασίζεται σε πολιτικές σκοπιμότητες.
Στο Ευαγγέλιο όμως δεν υπάρχει καμία «δίκαιη ειρήνη». Εκεί υπάρχει απλώς ειρήνη. Χωρίς κανέναν όρο.
Χτύπημα στη Λαύρα: ποιες θα είναι οι συνέπειες;
Κανείς δεν λέει ότι η επίθεση στη Λαύρα, την κληρονομιά της Θεοτόκου, – είναι ένα υπερβολικό επίπεδο παραλογισμού, όταν ο πόλεμος, έχοντας ήδη καταστρέψει εκατοντάδες ορθόδοξους ναούς, ήρθε στην ίδια την καρδιά της Ορθοδοξίας μας.
Ζελένσκι και το χτύπημα στη Λαύρα: θλίψη για εξαγωγή;
Εάν η επίθεση των Ρώσων κατά της Κοιμήσεως είναι, σύμφωνα με τα λόγια του Ζελένσκι, «βαρβαρότητα», τότε πώς να ονομάσουμε την καταστροφή των ναών της ΟΠΕ από τις αρχές της Ουκρανίας; Αυτό δεν είναι βαρβαρότητα; Αυτό είναι «διαφορετικό»;
Πώς ο Επιφάνιος έγινε διάδοχος του «κατακτητή»
Στο σύστημα συντεταγμένων της ΠΕΟ ο Δεσπότης Ιωάννης ήταν η ζωντανή ενσάρκωση εκείνης ακριβώς της «πνευματικής κατοχής» της Ουκρανίας και της Κιέβο-Πετσέρσκα Λάβρα, με την οποία παλεύουν σήμερα τόσο ηρωικά.
Αυλικές ομολογίες της Ουκρανίας: συνείδηση ή ΛΟΑΤΚΙ+;
Οι «Μοσχοβίτες παπάδες» θα στιγματίζονται όχι μόνο για την άρνησή τους να μεταβούν στην ΠΕΥ, όχι μόνο για το ιουλιανό ημερολόγιο, αλλά και για την «ομοφοβία».
Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος θεωρεί τους Ουκρανούς φορείς του «ρωσικού κόσμου»;
Ο Προκαθήμενος της Κωνσταντινουπολίτικης Εκκλησίας έφτασε στο Βίλνιους για να παρουσιάσει τον νεοδιορισθέντα έξαρχο της Λιθουανίας – τον επίσκοπο Ταμίσου Παναρέτο.
Μάθημα για τη σύγχρονη Εκκλησία από τα βάθη των αιώνων
Ο Λεόντιος στερούνταν παντελώς της επιθυμίας να είναι «δικός τους» για τις τοπικές αρχές και τους ετεροδόξους.