Χτύπημα στη Λαύρα: ποιες θα είναι οι συνέπειες;
Χτύπημα στον Καθεδρικό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου της Λαύρας. Φωτογραφία: ανοιχτές πηγές
Στις 15 Ιουνίου, ως αποτέλεσμα νυχτερινής επίθεσης της ΡΦ στο Κίεβο, συνέβη ένα γεγονός που προκάλεσε τεράστια απήχηση στον κόσμο: από το χτύπημα επλήγη ο Καθεδρικός Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου – ένα από τα κυριότερα ιερά της Ορθοδοξίας.
Ακολούθησαν ήδη πολυάριθμες δηλώσεις από διάφορα πρόσωπα και οργανισμούς. Στη ΡΦ και στην Ουκρανία διαφωνούν για το ποιος είναι άμεσα υπεύθυνος για αυτή την τραγωδία. Οι Ρώσοι ισχυρίζονται ότι στον ναό έπεσε δήθεν ελαττωματικός πύραυλος της ουκρανικής αντιαεροπορικής άμυνας, ενώ οι αρχές της Ουκρανίας δηλώνουν ότι επρόκειτο για σκόπιμο χτύπημα από μη επανδρωμένο αεροσκάφος τύπου «Γκεράν». Αντίστοιχα, οι σχολιαστές χωρίστηκαν, όπως συνήθως, σε δύο στρατόπεδα και κατηγορούν ο ένας τον άλλον με σφοδρότητα.
Διαφωνούν και οι θρησκευτικοί ηγέτες. Ο Βικάριος του Πατριάρχη, Αρχιεπίσκοπος Σάββας (Τουτούνοφ), θεωρεί ότι για το χτύπημα στη Λαύρα ευθύνεται «ο λαός που εκουσίως αρνήθηκε το ρωσικό όνομα και την ορθόδοξη πίστη». Ότι η πυρκαγιά στην οροφή του Καθεδρικού Ναού της Κοιμήσεως είναι η ίδια φωτιά που έκαιγε στον Οίκο των Συνδικάτων της Οδησσού, και ότι αυτή «θα κατακαίει την Ουκρανία ως αντίποινα για τη σκληρότητα, την αδιαφορία, τη δειλία και την προδοσία».
Οι αρχές και οι «πατριώτες» της Ουκρανίας, που επί χρόνια αποκαλούσαν τη Λαύρα «προπύργιο του ρωσικού κόσμου», ξαφνικά θυμήθηκαν ότι πρόκειται για χριστιανικό ιερό. Τα μέλη του Πανουκρανικού Συμβουλίου Εκκλησιών και Θρησκευτικών Οργανώσεων (ВСЦиРО) βλέπουν στο χτύπημα κατά της Λαύρας αφορμή να απαιτήσουν από τους δυτικούς εταίρους να ενισχύσουν την κυρωτική πίεση στη ΡΦ. Το ίδιο απαιτεί και η ηγεσία της χώρας, η οποία έχει ήδη επιδείξει φωτογραφίες του φλεγόμενου καθεδρικού ναού στον Τραμπ και τον Ρούμπιο. Ο καθένας χρησιμοποιεί αυτό το γεγονός ως ευκαιρία για να προωθήσει το αφήγημα που τον συμφέρει, ενώ πολλοί που αυτοαποκαλούνται χριστιανοί καλούν σε «εκδίκηση». Ένα από τα «ορθόδοξα» κανάλια στο Telegram της Ουκρανίας έφτασε στο σημείο να καλέσει τις αρχές να καταστρέψουν τον «στρατιωτικό» Καθεδρικό Ναό της Αναστάσεως στη Μόσχα.
Και κανείς δεν λέει ότι το χτύπημα στη Λαύρα, στον κλήρο της Θεοτόκου, αποτελεί υπέρβαση κάθε ορίου του παραλόγου, όταν ο πόλεμος, έχοντας ήδη καταστρέψει εκατοντάδες ορθόδοξους ναούς, έφτασε στην ίδια την καρδιά της Ορθοδοξίας μας. Τι θα ακολουθήσει; Πύραυλος στα σπήλαια; Καταστροφή των λειψάνων των Οσίων; Τι πρέπει να συμβεί για να πουν όλοι ανεξαιρέτως: «Αρκετά!»;
Και στην Ουκρανία και στη Ρωσία βλέπουν το τέλος του πολέμου σε μια «δίκαιη ειρήνη». Αλλά για όλους αυτή η «δικαιοσύνη» είναι διαφορετική, διότι βασίζεται σε πολιτικές σκοπιμότητες.
Στο Ευαγγέλιο όμως δεν υπάρχει καμία «δίκαιη ειρήνη». Εκεί υπάρχει απλώς ειρήνη. Χωρίς κανέναν όρο.
Θα συμπεριληφθούν στο Πάνθεον ηρώων πρόσωπα που εξυμνούν τους ναζί;
Είναι δύσκολο να αποδειχθεί ότι άνθρωποι που απηύθυναν χαιρετισμούς στον Χίτλερ και εξυμνούσαν τον ναζιστικό στρατό δεν εμπίπτουν στον νόμο περί καταδίκης του ναζισμού.
Για τις διαμάχες γύρω από τον αφορισμό της Κοχανόφσκαγια
Καταγγέλλοντας ο ένας τον άλλον με οργή, απομακρυνόμαστε από το κύριο που διδάσκει ο Χριστός – από την αγάπη.
О Μακαριώτατο Ονούφριο
Ο ιερέας πρέπει να οδηγεί τον άνθρωπο προς τον Θεό. Και όχι με παρακαμπτήριες οδούς μέσω της υπηρεσίας στο κράτος, στο έθνος ή στην οικολογία, αλλά με τον πιο ευθύ και σύντομο δρόμο – τον δρόμο του Ευαγγελίου.
Γιατί το ВСЦРΟ πρέπει να μετονομαστεί σε «Κρατική Υπηρεσία Θρησκευτικών Υποθέσεων»
Εδώ και αρκετά χρόνια, το Πανουκρανικό Συμβούλιο Εκκλησιών φέρει ένα μη επίκαιρο όνομα.