Θέλετε «ουκρανικό Βατικανό» – δώστε τη Λαύρα στην Εκκλησία και πηγαίνετε σπίτια σας

Ο Οστάπενκο μιλά στον Τραπεζικό ναό ενώπιον πρεσβευτών. Φωτογραφία: υπηρεσία τύπου του ΥΠΕ

Ο διευθυντής του αποθέματος Μαξίμ Οστάπενκο δήλωσε στους Ουκρανούς διπλωμάτες ότι η Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου πρέπει να γίνει «ουκρανικό Βατικανό». Ας αναλύσουμε τι σημαίνει αυτό.

Ας ξεκινήσουμε από το Βατικανό. Δεν είναι μουσειακό συγκρότημα ούτε brand για τουρίστες. Είναι κυρίαρχο κράτος, του οποίου ο ηγέτης δεν είναι εκλεγμένος από τον λαό πρόεδρος, αλλά ο επικεφαλής της καθολικής Εκκλησίας, ο Πάπας της Ρώμης. Δηλαδή, το κράτος του Βατικανού διοικείται από εκκλησιαστικό ηγέτη, και όλη η περιουσία της χώρας ανήκει στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.

Τώρα η Λαύρα. Την ίδρυσαν οι όσιοι Αντώνιος και Θεοδόσιος όχι ως μουσείο, όχι ως αίθουσα συναυλιών ή κέντρο πολιτικών συνεδρίων, αλλά ως τόπο μοναχικής άσκησης. Τα σπήλαια σκάφτηκαν για ησυχαστήριο και προσευχή. Όλα όσα χτίστηκαν από πάνω κατά τη διάρκεια χιλίων ετών – ναοί, κτίρια, καμπαναριό – οικοδομήθηκαν γύρω από τη λειτουργία. Το «Εθνικό Αποθεματικό» εδώ είναι ερύγγιο του σοβιετικού καθεστώτος, εκείνου ακριβώς που ίδρυσε το μουσείο στη Λαύρα το 1926.

Αν ακολουθήσουμε κυριολεκτικά τη λογική του Οστάπενκο, η Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου πρέπει να γίνει τέτοιο κράτος μέσα στην Ουκρανία, όπως το Βατικανό είναι για την Ιταλία. Και σε αυτή την περίπτωση τη Λαύρα δεν πρέπει να τη διοικεί το Υπουργείο Πολιτισμού, ούτε το αποθεματικό, αλλά ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας. Εν προκειμένω – ο Μακαριώτατος Ονούφριος. Και αν η Λαύρα είναι «ουκρανικό Βατικανό», τότε ο Οστάπενκο πρέπει να μαζέψει τις βαλίτσες του και μαζί με τους άλλους υπαλλήλους του αποθεματικού να πάνε σπίτια τους. Και στους ναούς της Λαύρας θα ηχήσει και πάλι η προσευχή.

Η λογική είναι απλή και προφανής. Αλλά οι επίτροποί μας για τα θρησκευτικά είναι άνθρωποι με ιδιαίτερες λογικές ανάγκες. Όπως άλλωστε και οι προκάτοχοί τους από την ΕΣΣΔ.