Γιατί ο ιερέας-πατέρας του «τοποτηρητή της Λαύρας της ΟΕΟ» δεν πέρασε ποτέ στην ΟΕΟ;
Γνωρίζουμε ότι ο πατήρ Μιχαήλ Λότυς και η σύζυγός του βίωσαν πολύ οδυνηρά την πτώση του γιου τους. Και, φυσικά, δεν εξέτασαν ούτε στιγμή το ενδεχόμενο μετάβασης στην ΟΕΟ
Στις 21 Οκτωβρίου, σε ηλικία 77 ετών, εκοιμήθη εν Κυρίω ο πολυετής προϊστάμενος του ναού των Αγίων Πέτρου και Παύλου της ΟΟΕ στο χωριό Μπογκοντούχοβκα της περιφέρειας Τσερκάσι, πρωτοπρεσβύτερος Μιχαήλ Λότυς. Την εξόδιο ακολουθία τέλεσε ο βοηθός επίσκοπος της Επισκοπής Τσερκάσι, αρχιεπίσκοπος Ζολοτονόσα Ιωάννης.
Ο πατήρ Μιχαήλ μέχρι το τέλος της ζωής του ήταν ευσεβής και αφοσιωμένος στην Εκκλησία ιερέας. Αυτό έγραψε και ο γιος του. Σύμφωνα με τα λόγια του, ο πατήρ Μιχαήλ «αφιέρωσε τη ζωή του στη διακονία του Θεού και των ανθρώπων».
«Έσπερνε τον λόγο του Θεού στις καρδιές των ανθρώπων, δίδασκε την πίστη, μοιραζόταν την πνευματική σοφία, στήριζε με καλό λόγο και προσπαθούσε να οδηγήσει τους ανθρώπους στον Κύριο. Πιστεύουμε ότι οι σπόροι του καλού που έσπειρε στη διάρκεια της ζωής του θα συνεχίσουν να βλασταίνουν στις ψυχές εκείνων που δίδαξε, που βοήθησε και που αγάπησε», έγραψε ο γιος του ιερέα.
Και αυτά, αναμφίβολα, είναι ειλικρινή και αληθινά λόγια. Μόνο που εκείνος που τα έγραψε, μέχρι πρόσφατα έλεγε για τον πατέρα του και τους άλλους ιερείς της ΟΟΕ τελείως διαφορετικά πράγματα.
Για παράδειγμα:
«Πρέπει να κατανοούμε ότι από το 2018, όταν έγινε η Ενωτική Σύνοδος, όλες οι ενέργειες των εκπροσώπων του Πατριαρχείου της Μόσχας στο έδαφος της Ουκρανίας είναι ακανόνιστες. Όσο κι αν φωνάζουν, όσο κι αν χτυπούν το στήθος τους ότι δεν είναι Πατριαρχείο της Μόσχας, εμείς τα βλέπουμε όλα. Και κάθε μέρα υπάρχουν αποτελέσματα της εκδήλωσης αυτών των συνεργατών, οι οποίοι, δυστυχώς, συνεργάζονται με τον επιτιθέμενο <…> Είναι άνθρωποι που δεν νοιάζονται καθόλου για τον λαό τους. Αν και προσποιούνται ότι βοηθούν τους υπερασπιστές και τις υπερασπίστριές μας. Θα έλεγα μάλιστα ότι το ένα χέρι βοηθά και το άλλο σκοτώνει».
Προκύπτει, λοιπόν, ότι ο π. Μιχαήλ Λότυς με το ένα χέρι έσπερνε στους Ουκρανούς σπόρους καλού και με το άλλο βοηθούσε να τους σκοτώνουν. Ήταν συνεργάτης και «μοσχοβίτης παπάς», αλλά ταυτόχρονα «αφιέρωσε τη ζωή του στη διακονία του Θεού και των ανθρώπων».
Μάλλον μαντέψατε ότι ο γιος του εκλιπόντος ιερέα ονομάζεται Αβραάμιος Λότυς. Είναι ο μοναδικός από την αδελφότητα της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου που πρόδωσε την Εκκλησία και πήγε στην ΟΕΟ. Για αυτό έλαβε τον τίτλο του «επισκόπου» και το αξίωμα του «τοποτηρητή της Λαύρας». Βέβαια, όχι για πολύ: ο Ντουμένκο τον απέλυσε για υπερβολική αυτονομία και στενές επαφές με τις αρχές.
Γνωρίζουμε ότι ο πατήρ Μιχαήλ Λότυς και η σύζυγός του βίωσαν πολύ οδυνηρά την πτώση του γιου τους. Και, φυσικά, δεν εξέτασαν ούτε στιγμή το ενδεχόμενο μετάβασης στην ΟΕΟ.
Ηθικό δίδαγμα σε αυτή την ιστορία δεν θα υπάρξει, είναι ούτως ή άλλως προφανές σε όλους. Σίγουρα ο π. Μιχαήλ προσευχόταν θερμά για τον φωτισμό του δυστυχισμένου γιου του. Ας ευχηθούμε οι προσευχές του να καρποφορήσουν.
