Η έκκληση του Ντουμένκο προς την ΟΠΕ για «διάλογο»: ειλικρινής ή όχι;
Εάν η ΠΕΟ πραγματικά επιθυμούσε διάλογο, θα είχε λάβει απόφαση για την κατάργηση των καταλήψεων και την επιστροφή των κλεμμένων.
Στις 2 Φεβρουαρίου η ΠΕΟ δημοσίευσε Έκκληση του συνόδου προς την ΟΠΕ, υπογεγραμμένη από τον Ντουμένκο. Προτείνουμε μια σύντομη ανάλυση του εγγράφου, για να διαπιστώσουμε πόσο ειλικρινές είναι.
1. Ήδη στον τίτλο του εγγράφου αναφέρεται ότι απευθύνεται σε «ορθόδοξους πιστούς, κλήρο και ιεράρχες στην Ουκρανία, οι οποίοι εξαρτώνται από τη θέση του Ρωσικού πατριαρχείου».
Όταν δύο άνθρωποι βρίσκονται σε διαφωνία, και ο ένας προτείνει ένα βήμα προς τη συμφιλίωση, θα επαναλάβει σε αυτό το βήμα τις προσβολές που ήταν η αιτία της έχθρας; Όχι, δεν θα το κάνει. Τι συμβαίνει στην περίπτωσή μας;
Η ονομασία «Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία» είναι η επίσημη ονομασία που χρησιμοποιείται στην Ουκρανία και στο εξωτερικό για περισσότερες από τρεις δεκαετίες. Αλλά στην ΠΕΟ δεν αποκαλούν την ΟΠΕ με το όνομά της. Χρησιμοποιούν μια εντελώς άγρια διατύπωση: «εκείνοι που εξαρτώνται από τη θέση του Ρωσικού πατριαρχείου». Από ποια τέτοια «θέση» της ΡΟΕ εξαρτώνται οι πιστοί και ο κλήρος της ΟΠΕ; Ο Ντουμένκο δεν το διευκρινίζει, γιατί δεν υπάρχει τίποτα να διευκρινιστεί. Είναι ψέμα για το ψέμα, που αμέσως στιγματίζει την ΟΠΕ ως «ρωσική».
Αλλά το πιο ενδιαφέρον δεν είναι καν αυτό. Η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία δεν έχει καν λόγο να αντιδράσει σε αυτό το κείμενο, γιατί η ΠΕΟ απευθύνεται σε άγνωστους. Μήπως αυτό γράφτηκε για την ΟΠΕ ΚΠ; Ή μήπως ο Ντουμένκο απευθύνεται στους δικούς του «ιεράρχες», τέσσερις από τους οποίους έχουν διαβατήρια ΡΦ;
2. Στην ΠΕΟ δήλωσαν ότι επί 7 χρόνια έγραφαν στην ΟΠΕ «επιστολές και εκκλήσεις» με έκκληση για διάλογο, αλλά σε αυτό το διάστημα «από την επίσημη ηγεσία δεν έλαβαν όχι μόνο θετική ανταπόκριση, αλλά ούτε καν τυπική απάντηση».
Αυτό το σημείο κυριολεκτικά σοκάρει με την ψευδολογία του. Δεν έλαβαν «ούτε καν τυπική απάντηση»; Ας θυμίσουμε στους ξεχασιάρηδες «συνοδικούς» της ΠΕΟ ότι στις αποφάσεις της Συνόδου της ΟΠΕ στη Θεοφάνεια της 27ης Μαΐου 2022 υπάρχει ξεχωριστό σημείο αφιερωμένο στον διάλογο με την ΠΕΟ. Σε αυτό υπάρχουν εκκλήσεις: να σταματήσουν οι καταλήψεις των ναών της ΟΠΕ, να λυθεί το πρόβλημα της απουσίας χειροτονιών, και να αναγνωριστεί η ατέλεια του αυτοκεφαλικού καθεστώτος της ΠΕΟ. Η Σύνοδος της Εκκλησίας είναι το ανώτατο όργανο της εξουσίας της. Να αποκαλέσεις την απόφαση της Συνόδου απουσία «ούτε καν τυπικής απάντησης» είναι υπερβολικό ακόμη και για τον Ντουμένκο με τους συνεργάτες του. Άλλωστε, γνωρίζουμε ότι ακόμη και το πιο «ελαφρύ» σημείο της έκκλησης της Συνόδου προς την ΠΕΟ – να σταματήσουν οι καταλήψεις – ο Ντουμένκο όχι απλώς δεν το εκπλήρωσε. Οι καταλήψεις ενισχύθηκαν πολλαπλάσια.
3. Στην ΠΕΟ παραπονέθηκαν ότι οι επίσκοποι και ο κλήρος αγνόησαν την «ενωτική σύνοδο» της ΠΕΟ το 2018, και εκεί ήρθαν «μόνο δύο μητροπολίτες».
Απλώς θυμίζουμε ότι όλα τα χρόνια μετά τη δημιουργία της ΠΕΟ ο Σεργκέι Ντουμένκο συνεχώς διαβεβαίωνε ότι αυτή η δομή ένωσε ΟΛΗ την ουκρανική ορθοδοξία. Μήπως σήμερα η αντίληψη άλλαξε;
4. Σχολιάζοντας το 2023 το ζήτημα της ένωσης με την ΟΠΕ, ο Ντουμένκο δήλωσε ότι δεν έβλεπε νόημα σε αυτό. «Δεν χρειαζόμαστε στις τάξεις μας συνεργάτες που μισούν όλα τα ουκρανικά», δήλωσε.
Γιατί λοιπόν τότε δεν χρειάζονταν, και τώρα χρειάζονται; Τι άλλαξε;
Την αιτία πρέπει να την αναζητήσουμε στην τελευταία επίσκεψη του Ντουμένκο στο Φανάρι, όπου ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος δημόσια του ζήτησε να «αναζητήσει τρόπους προσέγγισης με τους επισκόπους της ΟΠΕ μέσω διαλόγου» (σημειώνουμε ότι ακόμη και αυτός δεν αποκαλεί την ΟΠΕ «εκείνους που εξαρτώνται από τη θέση του Ρωσικού πατριαρχείου»).
Αν στην ΠΕΟ πραγματικά ήθελαν διάλογο, θα είχαν πάρει απόφαση για την κατάργηση των καταλήψεων και την επιστροφή των κλεμμένων. Ή τουλάχιστον για μορατόριουμ στις νέες «μεταβάσεις». Αυτό θα ήταν ένα πραγματικό βήμα προς την ενότητα. Αλλά δεν είδαμε τίποτα τέτοιο. Επομένως, η σημερινή Έκκληση της ΠΕΟ είναι μια συνηθισμένη «δικαιολογία», απευθυνόμενη στην Κωνσταντινούπολη. Δηλαδή, προσπαθήσαμε, προσπαθήσαμε, αλλά αυτοί δεν θέλουν. Και αφού είναι έτσι, θα ενεργήσουμε όπως πριν – θα συνεχίσουμε να καταλαμβάνουμε.
