Η δεκαετία της Πανουκρανικής Λιτανείας

Ακριβώς δέκα χρόνια πριν, στο Κίεβο ολοκληρώθηκε η Πανουκρανική Λιτανεία για την Ειρήνη. Σχεδόν έναν μήνα δύο φάλαγγες – από τη Λαύρα του Σβιατογκόρσκ και την Ποτσάεφσκαγια Λαύρα – διέσχισαν ολόκληρη τη χώρα για να ενωθούν σε κοινή προσευχή στο Βολοντίμιρσκα Χόρκα. Ήδη τότε οι προσκυνητές αντιμετώπιζαν ναρκοθετημένους δρόμους, κλειστές εισόδους σε πόλεις και επιθέσεις από ριζοσπάστες.

Όμως οι πιστοί έφτασαν στον προορισμό τους. Ογδόντα χιλιάδες άνθρωποι βάδισαν στο κέντρο του Κιέβου προς τη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου, και μαζί με εκείνους που τους υποδέχτηκαν έξω από τα τείχη της μονής – περίπου εκατό χιλιάδες.

Σήμερα κοιτάμε αυτά τα πλάνα με μικτά συναισθήματα: η Λαύρα αφαιρέθηκε, οι λιτανείες απαγορεύτηκαν ουσιαστικά, η Εκκλησία διώκεται.

Αλλά ο Χριστός μας είπε: «Μη φοβού, μικρόν ποίμνιον· ότι ηυδόκησεν ο Πατήρ υμών δούναι υμίν την βασιλείαν». Και πρέπει να θυμόμαστε: πάνω από τα πιο σκοτεινά σύννεφα ο ήλιος λάμπει πάντα. «Χριστόν ιδείν τον Ήλιον της δικαιοσύνης, πάσι ζωήν ανατέλλοντα».