ΕΔΔΑ υποχρέωσε τη Βουλγαρία να επιτρέψει στους Μάρτυρες του Ιεχωβά να επισκέπτονται σπίτια
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έκρινε ότι η απαγόρευση κήρυγματος σε ιδιωτικές κατοικίες παραβιάζει το δικαίωμα στην ελευθερία συνείδησης.
Το δικαστήριο του Στρασβούργου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι δημοτικές απαγορεύσεις θρησκευτικών συνομιλιών «από πόρτα σε πόρτα» δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις μιας δημοκρατικής κοινωνίας και είναι υπερβολικές. Αυτό αναφέρει η «Δικαστική-Νομική Εφημερίδα».
Αφορμή για την υπόθεση αποτέλεσε μια διάταξη που εισήγαγε το δημοτικό συμβούλιο της πόλης Σούμεν το 2016. Τότε οι αξιωματούχοι απαγόρευσαν κάθε «θρησκευτική προπαγάνδα» στις κατοικίες των πολιτών, επικαλούμενοι παράπονα σχετικά με επισκέψεις εκπροσώπων των Μαρτύρων του Ιεχωβά.
Οι αρχές επεσήμαναν ότι οι ιεραπόστολοι επίμονα πρόσφεραν έντυπο υλικό και διεξήγαγαν συνομιλίες πνευματικού χαρακτήρα, για τα οποία θεσπίστηκε σύστημα διοικητικών προστίμων.
Εκπρόσωποι της οργάνωσης και δύο μέλη της αμφισβήτησαν τους εν λόγω περιορισμούς ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων της Βουλγαρίας. Αν και το 2017 το δικαστήριο της πόλης Σούμεν έκρινε την απαγόρευση παράνομη, το Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο της Βουλγαρίας το 2021 ανέτρεψε αυτή την απόφαση. Οι Βούλγαροι δικαστές έκριναν ότι η προστασία της ιδιωτικής ζωής και του απαραβίαστου της κατοικίας υπερέχει του δικαιώματος κηρύγματος.
Ωστόσο, στο Στρασβούργο οι δικαστές υπενθύμισαν ότι η ελευθερία θρησκείας περιλαμβάνει ρητά το δικαίωμα ειρηνικής διάδοσης των πεποιθήσεων και της προσπάθειας πειθούς άλλων μέσω κηρύγματος και διδασκαλίας. Το ΕΔΔΑ υπογράμμισε ότι η απαγόρευση στο Σούμεν διατυπώθηκε υπερβολικά ευρέως: κάλυπτε όλες τις μορφές θρησκευτικής επικοινωνίας, χωρίς να διακρίνει μεταξύ εξαναγκασμού και ειρηνικής συνομιλίας.
Παράλληλα, οι βουλγαρικές αρχές δεν προσκόμισαν αποδείξεις ότι η δραστηριότητα της οργάνωσης οδηγούσε σε συστηματικές διαταραχές της δημόσιας τάξης.
Το δικαστήριο στην απόφασή του επεσήμανε ιδιαιτέρως ότι η ίδια η επαφή με θρησκευτικές απόψεις που κάποιος δεν συμμερίζεται δεν μπορεί να αποτελεί λόγο απαγόρευσης της ιεραποστολής. Κατ' αυτόν τον τρόπο, το Στρασβούργο επιβεβαίωσε ουσιαστικά το απαράδεκτο διακριτικών περιορισμών που αφορούσαν αποκλειστικά τους πιστούς, ενώ η πολιτική προπαγάνδα ή οι εμπορικές προσφορές στην πόλη παρέμεναν επιτρεπτές.
Όπως ανέφερε το SPZh, η Εσθονική Εκκλησία μπορεί να προσφύγει στο ΕΔΔΑ λόγω αντιεκκλησιαστικού νόμου.
