Η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει την Κοίμηση της Θεοτόκου
Στις 28 Αυγούστου οι Ορθόδοξοι εορτάζουν την Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου, η οποία ολοκληρώνει τη Νηστεία της Κοιμήσεως.
Στις 28 Αυγούστου (15 Αυγούστου με το Ιουλιανό ημερολόγιο) η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει την Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου – μία από τις σημαντικότερες εορτές του εκκλησιαστικού έτους, η οποία αποκαλείται μικρό Πάσχα. Η ημέρα αυτή ολοκληρώνει τη δεκαπενθήμερη Νηστεία της Κοιμήσεως και υπενθυμίζει στους πιστούς ότι για τον χριστιανό ο θάνατος δεν είναι τέλος, αλλά μετάβαση στην αιώνια ζωή.
Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, η Υπεραγία Παρθένος Μαρία έλαβε από τον αρχάγγελο Γαβριήλ το μήνυμα της επικείμενης κοιμήσεώς της και αναπαύθηκε περιστοιχισμένη από τους αποστόλους στην Ιερουσαλήμ. Όταν την τρίτη ημέρα ο απόστολος Θωμάς ήλθε στον τάφο και οι απόστολοι τον άνοιξαν, το σώμα της Θεοτόκου βρέθηκε άφθαρτο – είχε αναληφθεί στους ουρανούς με σώμα και ψυχή.
Για τον άνθρωπο που απέχει από την Εκκλησία, η εορτή επ' ευκαιρία κάποιου θανάτου μπορεί να φαίνεται παράξενη. Ωστόσο ο απόστολος Παύλος έγραφε ότι οι χριστιανοί κηρύττουν «Χριστὸν ἐσταυρωμένον, Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλον, Ἕλλησι δὲ μωρίαν» (Α΄ Κορ. 1:23), και αυτή ακριβώς η φαινομενική μωρία αποδεικνύεται υψίστη σοφία περί της νίκης επί του θανάτου. Η ίδια η λέξη «κοίμηση» ανάγεται στη σλαβονική εκκλησιαστική έκφραση για τον ειρηνικό θάνατο που μοιάζει με ύπνο και αποδίδει την ελληνική έννοια της «αναπαύσεως», της «αφυπνίσεως εις ύπνον». Γι' αυτό η εορτή συνδυάζει τη φυσική ανθρώπινη θλίψη για τον αποχωρισμό με τη χαρά: η Θεοτόκος δεν απέθανε, αλλά ωσάν εκοιμήθη, για να αφυπνισθεί εις αιώνιαν δόξαν.
Οι θεολόγοι εξηγούν την ιδιαίτερη τιμή προς την Παρθένο Μαρία με το γεγονός ότι στο πρόσωπό της συνενώθηκαν η κτιστή και η άκτιστη φύση: δεχθείσα την ενσάρκωση του Θεού Λόγου, έγινε τόπος συναντήσεως του Δημιουργού με ολόκληρη την κτίση. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, επί του Σταυρού ο Χριστός απευθύνθηκε στη Μητέρα Του και στον απόστολο Ιωάννη τον Θεολόγο με τα λόγια «ἰδοὺ ὁ υἱός σου» και «ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου», βάσει των οποίων η Εκκλησία διδάσκει ότι στο πρόσωπο του αποστόλου Ιωάννη η Θεοτόκος υιοθέτησε όλους τους χριστιανούς. Η κοίμησή της, όπως και η γέννηση του Σωτήρος, ήταν ανώδυνη, και το σώμα της, κατά τη μαρτυρία των αποστόλων, δεν είδε φθορά. Ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς αποκαλούσε τη Θεοτόκο υπερυψωμένη υπεράνω πάσης κτίσεως – Εκείνη δι' Ης ο Θεός έγινε άνθρωπος και το ανθρώπινο γένος απέκτησε την υιοθεσία εν Θεώ.
Όπως είχε αναφέρει η ΕΠΖ, στις 14 Αυγούστου άρχισε για τους Ορθοδόξους η Νηστεία της Κοιμήσεως, η οποία έληξε στις 27 Αυγούστου, προηγούμενη της εορτής της Κοιμήσεως. Η νηστεία αυτή θεωρείται μία από τις αυστηρότερες του εκκλησιαστικού έτους.
